اگر آهسته 
آهسته روی پنجه‌ی پا بگذریم 
مرغِ ماه پَر نخواهد زد. 
بیا از بالِ دره‌ی ریواس و ستاره بگذریم 
چکاوک‌ها 
پرچین‌ها 
باغ‌ها 
رَد پای نسیم ... مثلا! 
مثل قدیمی‌ها بگو، یک صفتی، موصوفی، حرفِ ربطی! 


عجیب است 
ما با دلِ باز می‌خوانیم و این پرنده‌ها با دو دیده‌ی خیس! 
چرا دَرِ بعضی خانه‌ها را بسته‌اند؟ 
نه، یک ذره صبر کن 
مرغِ ماه خواب است 
بی‌جهت به هر شب تاریک شَک مکن! 
گاه با پلکِ بسته هم می‌توان 
از یک پُلِ شکسته گذشت، رفت، رازی چید، رویایی دید 
لااقل کاری کرد!