ما آدم‌های بیکارِ این حدود، 
ما شاعرانِ بزرگِ این بادیه ... بر این باوریم 
که در انتهای هر سطری 
که پیش آمده است، 
سه نقطه‌ی ناتمام نهاده‌ایم. 
یعنی یکی بدون پُرس و جو ... عاشق است 
یکی آلوده به آوای نور، 
و من که در خوابِ سومین ستاره 
مانده‌ام چه کنم با این همه نقطه‌ی ناتمام!