حرفی نیست! 
سرانجام نسیمی خُرد 
از این بادیه‌ی بی‌نشان خواهد گذشت 
تو فعلا حرفی نزن 
بگذار خودش خوب می‌شود، می‌افتد. 
یواش‌یواش کلماتِ ساکتِ این کوچه هم 
باور خواهند شد 
معانی تازه‌تری خواهند زایید 
ما هم از خوابِ ستاره‌ها شیر خواهیم نوشید 
خُب ...!؟